نقش حیاتی منابع انسانی به عنوان مراقبت کننده و رسیدگی کننده به کارکنان

دیوید الریچ[1]

ترجمه (جلال نیک‌پیمان)

مراقبت و رسیدگی، فعالیتی است که هدف آن تلاش براي نجات، کمک و انتقال احساس خوب به دیگران است.

ما به درستی آموخته‎ایم که از اولین پاسخ‌دهنده‌ها، به عنوان قهرمان یاد کنیم زیرا وقتی فاجعه‌اي(مثل آتش‌سوزي، سیل، طوفان و یا زمین‌لرزه رخ میدهد) این اولین پاسخ‌دهندگان هستند که با در معرض خطر قرار دادن ایمنی شخصی خود، دیگران را نجات داده و از افراد آسیب دیده و یا در معرض آسیب، به طور فیزیکی یا عاطفی حمایت می‌کنند.

به همین ترتیب، سازمان‌هایی هم که در معرض تغییرات سریع و ناخوشایند هستند، به پاسخ دهندگان اول که در سازمان آنها را ضربه‌گیر می‌نامیم (منابع انسانی) نیاز دارند.

به عنوان مثال اخیرا یکی از رهبران کسب و کار باید یک تصمیم استراتژیک اخذ می‌گردد. اما وقتی که وي شروع به اجرایی کردن تصمیم خود کرد با مقاومت بسیار زیادي روبه رو شد. کسانی که این تغییر برایشان آثار منفی داشت، از لحاظ عاطفی حس ناخوشایندي را تجربه کردند و در اینجاست که هیچ دلیل و برهان و استدلالی نمیتواند آسیب هاي روانی مربوط به تغییر را کاهش دهد. وقتی تغییرات غیرقابل اجتناب آثار روانی چشمگیری برای ما به همراه دارند، ما نیاز به حمایت مراقبت کنندگانی داریم که ما را بفهمند، و به ما حس همدلی و امید بدهند.

متخصصان منابع انسانی، مشابه پاسخ دهندگان اول(ضربه گیر) عمل‌کرده و مانند قهرمانانی در خط مقدم از کارکنانی که با ناراحتی‌ها و اختلالات حرفه‌اي و شخصی مواجه شده‌اند حمایت میکنند.

آنها این حمایت را از طریق کمک به کارکنان به لحاظ جسمانی،  به لحاظ عاطفی، به لحاظ اجتماعی، به لحاظ فکري و به لحاظ معنوي (هدف) انجام می‌دهند.

به لحاظ جسمانی:  شامل مراقبت نسبت به تغذیه، ورزش و خواب می‌باشد. اما در شرایط دشوار، معمولا مراقبت از بدن به راحتی نادیده گرفته می‌شود. ساعات کار طولانی، زیان‌هاي مالی، و وظایف کاري استرس زا همگی به معناي اجتناب از اختصاص زمان به جسم هستند.

متخصصان منابع انسانی می‌توانند مراقبت کنندگان از جسم کارکنان باشند و آنها را تشویق کنند تا از طریق  تغذیه سالم، ورزش، خواب و معاینات پزشکی منظم از بدن خود مراقبت کنند.

به لحاظ عاطفی: اگر تعداد این رویدادها و در نتیجه سطح استرس تجربه شده از حدي فراتر رود می‌تواند باعث شود تا سلامتی افراد در معرض خطر قرار بگیرد. این در حالی است که در شرایط اقتصادي کنونی افراد حد مجاز استرس را پشت سر گذاشته اند. اما در این وضعیت متخصصان منابع انسانی می‌توانند از راه‌هاي ذیل، از لحاظ عاطفی به کارکنان رسیدگی کنند:

تطبیق مهارت های کارکنان با مشاغل‌شان.

با گوش‌کردن به دغدغه‌هاي کارکنان با آنان همدلی کرده و یک محیط کاری مثبت و اطمینان بخش را برای آنها فراهم نمایند.

به لحاظ اجتماعی: برای انسانها، به عنوان موجوداتی اجتماعی، برقراری ارتباط لذت بخش است.

متخصصان منابع انسانی می‌توانند رسیدگی کنندگان اجتماعی کارکنان بوده و با ایجاد حس تعلق و عضو یک جامعه بودن در افراد باعث شوند تا آنها خود را متعهد و وابسته به یکدیگر بدانند. متخصصان منابع انسانی رسیدگی کننده از لحاظ اجتماعی به کارکنان حس تعلق را القا میکنند و این همان چیزي است که براي موفقیت در اقتصاد نوظهورالزامی است.

به لحاظ فکري: پژوهشها نشان می‌دهند که سرعت یادگیري یک پیش بینی‌کننده کلیدي براي موفقیت در رهبري است. چابکی در یادگیري، توانایی خلق آینده، پیش‌بینی فرصتها، انطباق سریع، و یادگیري مستمر را به همراه دارد. متخصصان منابع انسانی با سرمایه گذاري بر یادگیري کارکنان میتوانند رسیدگی کنندگان فکري باشند.

به لحاظ معنوي (معنی،هدف):

افراد به داشتن زندگی معنی دار یا هدفمند نیاز دارند و این این هدفمندي غالبا از طریق ذیل صورت می‌گیرد.

• اینکه چه چیزي انجام میشود
• اینکه فعالیت به چه نحوي انجام میشود
• اینکه فعالیت چرا انجام میشود

متخصصان منابع انسانی با ایجاد یک سازمان هدف محور میتوانند مراقبت کننده معنایی کارکنان در سازمان بوده و به آنها کمک کنند تا ارزشهاي شخصی خود را کشف کرده و بفهمند که چقدر با سازمان تناسب دارند یا ندارند. متخصصین منابع انسانی به عنوان ایجادکننده معنی میتوانند ثروت سازمانی و شخصی ایجاد نمایند.

نتیجه‌گیري:

[1] – دیوید الریچ (David Ulrich) در سال ۱۹۵۳ در آمریکا به دنیا آمد. او از مشاهیر مدیرت منابع انسانی در عصر حاضر است. هم اکنون استاد دانشگاه میشیگان و جزو موسسان شرکت خدمات مشاوره «آر بی ال گروپ» است. جزو ۵۰ متفکر برتر مدیریت در سال‌های اخیر.

This post is also available in: English